Wout Pennings ovWout Eduard Bakker.jpgerleden …
Vanmorgen werd ik gebeld door Niek, die mij het treurige nieuws meedeelde.
Wout was al enige tijd een van onze vaste gasten.
Hij is 64 jaar geworden.
Vele jaren geleden verkocht Wout aan mij een Terada gitaar. Hij werkte toen bij Unison. Ik heb  ‘m nog altijd … en mŤt deze gitaar de herinnering aan Woutje toen: met z’n kortgeknipte (!) rooie baard en dolle verhalen over ruzies met medemuzikanten en dronken voorvallen, al dan niet in Griekenland …  Op handen en knieŽn zittend gaf hij mij uitgebreid uitleg over het paardrijden en en passant natuurlijk waarom deze gitaar zo goed was en hoe ik het D-akkoord zou moeten pakken (niet met die duim dus!)

Ik zag en hoorde hem soms spelen tijdens de 4daagse bijvoorbeeld, of een CD-presentatie … altijd prachtig –en inderdaad met dat mondje zoals iemand daarstraks op facebook ook opmerkte.
Een jaar of 15 (?) geleden verkocht hij mij -dan werkzaam bij Schreeven- nog eens twee gitaren … m’n Yairi die ik ook nog steeds heb en een Landola waarvan ik na een tijdje wijselijk afscheid nam …
Altijd als ik ergens Wout tegenkwam –bijvoorbeeld in muziekcafť Allicht- sprak hij mij altijd  aan met een nadrukkelijk “Ben!” … natuurlijk op z’n Nijmeegs uitgesproken dus meer Ban dan Ben zeg maarJ

En daarna begon hij over m’n Yairi, of ik die nog had etc. Ook wel (vooral recent in de Genegenheid) over de Terada … over de Landola niet … logisch. Tijdens de Kaaij-zomer van 2013 sprak ik hem wat vaker en tot mijn grote verbazing stapte hij op een dag bij ons de Genegenheid onder de Hemel binnen. Hierna kwam hij elke week en dronk er 2 of 3 alcoholvrije Warsteiners, waarvan we er meestal  1 of 2 kado deden. Altijd was hij vroeg en bleef in het bar-gedeelte zitten om toch vooral goed (en kritisch!) te luisteren. Hij gaf de nodige keren gitaar-tips aan onze muzikanten/bezoekers …  

 

(afb - Wout noteert even in ons gastenboek wat de akkoorden WEL moesten zijn!)

Helma hielp ‘m vaak die veel te zware jas uit- en weer aan-trekken en twee weken geleden (dat is dus intussen de laatste keer gebleken) kreeg zij een welgemeende dikke kus van Wout en de mededeling dat als wij gingen trouwen hij voor ons gratis zou komen spelen in de kerk. We waren al aan het bedenken hoe we dan tůch maar over een paar jaar in een kerk zouden ‘moeten’ trouwen om die belofte ingelost te krijgen …
Helaas kwam Wout daarna niet meer. We misten hem al twee weken en zullen dus voortaan altijd de Genegenheid draaien zonder zijn warme aanwezigheid en commentaar …
Nijmegen 21 maart 2014  Ben