In Memoriam Wout Pennings (4-1-1950 – 21-3-2014)

Op 21 maart overleed Wout Pennings in een ziekenhuis in Nijmegen op 64-jarige leeftijd na een kort ziekbed. Het grote publiek kent hem van zijn samenwerking met Frank Boeijen met wie hij in 1977 het album Frank Boeijen en Woutje Pennings uitbracht.
Wout speelde gitaar bij Nederlandse vocalisten als Lenny Kuhr, Kaz Lux en Rob de Nijs. Zijn onderzoekende muzikale inborst bracht hem op het spoor van muziekvormen uit Portugal en Griekenland. Wout speelde in de fadogroep Quatro Ventos en richtte samen met twee leden uit de begeleidingsband van Frank Boeijen de groep Kali Tichi op. Wout had zichzelf bouzouki leren spelen en was een kenner van het omvangrijke repertoire van de Griekse laiki- en rembetikamuziek.
Zijn Griekse vriend en zanger-liedjesschrijver Makis Seviloglou bracht hij in contact met Caspar Falke, de producer/eigenaar van de Silvox studio. Drie wonderschone albums en een dvd zijn het tastbare gevolg van zijn bemoeienissen op dit vlak. Daarnaast was hij samen met zijn hartsvriendin Femie van der Zee de laatste jaren betrokken bij de organisatie van een aantal optredens van Makis en zijn groep in ons land.
In die hoedanigheid kwam ik Wout voor het eerst tegen bij een concert van Makis en zijn band in de Tuinzaal van De Burcht in Leiden. Wout had de verantwoording op zich genomen van alle zaken die rondom het begin van een concert geregeld moesten worden. In de praktijk vulde hij deze schone taak in door volslagen doorgedraaid rond te rennen tussen de musici, de technici en de mensen van de organisatie.
Omdat ik vertrouwd ben met de hectiek die het werken met een groep Grieken met zich meebrengt, trok ik Wout letterlijk aan zijn jasje mee naar de binnenplaats van de Tuinzaal. Daar duwde ik hem een glas wijn in zijn handen, bood hem een peuk aan en vroeg hem quasi terloops of hij nog lekker geneukt had de laatste tijd. Even bleef het stil maar daarna maakte ik voor het eerst kennis met Wouts karakteristieke lachsalvo en aanstekelijke pretoogjes. Het bleek het begin van een warme vriendschap. Een vriendschap die uitmondde in een bezoek aan Nijmegen waar Femie en Wout ons de omgeving lieten zien en Wout en ik het wereldrecord kettingroken aangescherpt hebben.
Een optreden van Wouts toenmalige groep Quatro Ventos in combinatie met een heerlijk diner in het restaurant OportO vormde een ander hoogtepunt van een gouden weekend met een dikke, vette platina rand Daarna hebben we hem nog een keer gezien bij een optreden van de Griekse zangeres Haris Alexiou in Den Haag. Daar moest hij al snel weg want Femie voelde zich niet lekker. Voor Wout gold in zijn omgang met Femie altijd dat het meisje voor de zaken ging, zelfs als dat Griekse zaken betrof. Verleden week belde hij me op. Hij wilde even weten met hoeveel mensen hij mij op de gastenlijst moest zetten voor het concert van Makis in de Qbus op 16 april in Leiden. Hij vertelde dat hij al een tijdje gestopt was met de alcohol en dat hij zich een stuk beter voelde. Ik vertelde hem over het overlijden van mijn moeder en de impact die deze gebeurtenis op ons leven had. We verheugden ons elkaar weer binnenkort te kunnen zien met de beide vrouwen en de Griekse vrienden erbij.
Het heeft niet zo mogen zijn en dat doet verrot veel pijn. De gemeente Nijmegen verleende hem in 2008 de Zilveren Waalbrugspeld voor zijn inzet voor de muziekwereld in zijn geboortestad. Passender zou het zijn deze brug om te dopen tot de Wout Penningsbrug want als er iemand is die vanuit Nijmegen cultureel en menselijk bruggen heeft geslagen tussen de inwoners in zijn geboortestad en de mensen in de rest van de wereld dan is dat toch zeker Wout wel. Kalo taxidi, adelfo mou…

(Koos Gijsman)